Mama’s zijn lief (2005)

Annie heeft haar moeder vermoord. Uit het onderzoek van de politie blijkt dat er geen zelfverdediging in het spel is, een moord met voorbedachte rade dus. Annie wil niet praten over de reden van haar daad.

De advocaat van Annie haalt verschillende getuigen voor de rechtbank om van hen te horen wat er gebeurd is in het verleden, eerst zuster Marlinde. Zij heeft Annie tot haar zesde jaar in een tehuis verzorgd, nadat de moeder was weggelopen en de vader niet voor de zeven kinderen kon zorgen. Annie is een lief en aardig kind. Als ze zes jaar is komt de moeder opeens op bezoek, ze is weer van plan de kinderen mee te nemen. Bij de bezoek en schopt en knijpt ze Annie wel eens als niemand kijkt.

Als ze thuis zijn krijgt ze veel vaker klappen, als de andere kinderen er niet bijzijn. Ze moet precies luisteren en alles vragen anders wordt ze gestraft.

Zuster Marlinde is een keer in de buurt geweest, maar moet op bevel van de rechter uit de buurt blijven, zij verbaasde zich erover dat Annie zo vermagerd en verwilderd er uitwas gaan zien in de enkele weken dat ze haar niet gezien had.

De tweede getuige is de vroegere buurvrouw die ook enkele belastende zaken voor de moeder vertelt. Annie staat in de rechtszaal vaak terug te denken en die gedachten volgt de lezer.

Ze vond school leuk, omdat ze daar vrij was, maar toen moeder dat door had moest ze vaak ziek thuisblijven. Ook moest ze op school vertellen dat de blauwe plekken die ze had door vallen en vechten waren ontstaan. Vaak moet ze van haar moeder het huis schoon maken en als ze klaar is naast de piano staan, doodstil. Haar broertjes en zusjes vonden dat welraar, en bestempelen haar als niet normaal. Een andere straf is het opsluiten in het kolenhok.

Op een gegeven moment slaat haar moeder haar een paar keer in het gezicht, daar heeft ze spijt van omdat het te goed te zien is. Ze is dan opeens heel aardig en dat geeft Annie hoop op betere tijden.

De schooljuf van Annie getuigt ook. Ze vertelt dat Annie goed in leren was en dat ze het niet vertrouwde dat ze zo vaak ziek was. Ze schakelt de raad voor Kinderbescherming in.

Annie moet met de andere kinderen mee om te stelen uit winkels, dat wil en durft ze niet en dus volgt weer straf.

Als de vakantie aanbreekt stuurt moeder alle andere kinderen naar een vakantiekamp. Annie niet, en ze wordt weer veel geslagen en soms in de tuin gezet. Een keer wordt ze daar vastgebonden en gezien door een arbeider die in de buurt werkt. De politie komt, maarmoeder heeft haar snel binnengehaald. De agent vertelt als getuige dat ze daar bijna niet tegen kunnen optreden. Hij kwam regelmatig met de kinderen van Annies gezin in aanraking omdat ze vaak winkeldiefstallen pleegden. Hij vermoedde in opdracht van moeder.

De moeder moet praten met de RvK maar die weet ze te overtuigen van haar gelijk: Annie is een lastig kind dat niet luistert.

De volgende getuige is de kinderrechter Mr van der Meer, die begint met Annie zwart temaken en te vertellen dat de andere getuigen maar overdreven verhalen vertellen. Hij steunde de moeder, Annie had hij gezien en vond haar maar een lastig kind dat niets wilde zeggen. De advocaat haalt allerlei rapporten als bewijsstukken bovenwater waarin sociaal werksters, doktoren en de politie vertellen dat de moeder waarschijnlijk haar kind mishandelt, maar daar had hij geen aandacht aan besteed. Het was al raar dat hij de kinderen na zes jaar opeens aan de moeder terug gegeven had.

Als klap op de vuurpijl komt de reden van de uithuisplaatsing van Annie naar voren. Ze was een paar keer ziek geweest, maar haar moeder liet haar steeds meer werken. Als straf had ze haar een keer in de tuin gezet en een emmer water over haar heen gegoten. Gelukkig was er een sociaal werkster langsgekomen die haar kon redden, ze had al enkele bevriezingsverschijnselen!

Geef een reactie